۸۸۷۰۰۲۱۵ info@payasan.com
Select Page

اثبات سهام Proof of Stake، همچنان یکی از جدال امیز ترین بحث ها در فضای رمزنگاری است. هرچند این ایده مزایای غیرقابل انکار زیادی از جمله کارایی، حاشیه امن بزرگتر و آینده ای مطمئن تری نسبت به نگرانی های تمرکز سخت افزاری دارد، به نظر می رسد اثبات الگوریتم های سهام بسیار پیچیده تر از اثبات گزینه های مبتنی برکار باشند و خصوصا با توجه به مشکل اساسی “هیچ چیز در گرو نیست” شک و تردید زیادی مبنی بر بی نتیجه بودن سهام وجود دارد. با این حال به نظر می رسد که مشکلات قابل حل هستند و با استدلالی سخت می توان گفت که اثبات سهام Proof of Stake با تمام مزایایش موفقیت آمیز است اما هزینه متوسطی هم دارد. هدف این پست توضیح دقیق این و هزینه و چگونگی به حداقل رساندن آن است.

(متن پیش رو ، قسمت اول از ترجمه ی مقاله ی Proof of Stake: How I Learned to Love Weak Subjectivity نوشته ی ویتالیک بوترین است.)

 

اثبات سهام Proof of Stake: مجوعه های اقتصادی و هیچ چیز در گرو نیست

ابتدا یک مقدمه می گوییم. در کل هدف از یک الگوریتم همگانی، امکان به روزرسانی ایمن یک کشور با توجه به برخی از قوانین خاص تحولی دولت است، جایی که حق تغییر و تحول دولت در بین برخی از مجموعه های اقتصادی تقسیم شده است. یک مجموعه اقتصادی، مجموعه ای از کاربران است که می توانند از طریق برخی الگوریتم ها حق تحول را بدست آورند، و ویژگی مهمی که مجموعه اقتصادی برای توافق همگانی باید داشته باشد، اینست که باید کاملا غیرمتمرکز باشد به این معنی که هیچ تک بازیگر یا دسته ای بازیگران نمی توانند اکثر مجموعه ها را بدست آورند حتی اگر آن بازیگر سرمایه و انگیزه مالی خیلی خوبی داشته باشد. تا کنون، ما در مورد 3 مجموعه اقتصادی مطمئن و غیرمتمرکز میدانیم و هر مجموعه اقتصادی با مجموعه ای از الگوریتم ها مطابقت دارد:

  • داردندگان قدرت محاسبه: اثبات استاندارد کاری یا TaPoW . توجه داشته باشید که این مورد در سخت افزار های تخصصی و انشالله برای سخت افزارهای عمومی است.
  • ذی نفعان: تمام انواع اثبات سهام Proof of Stake
  • شبکه اجتماعی کاربر: توافق همگانی به سبک ریپل-استلر

توجه داشته باشید که اخیرا تلاشهایی در جهت گسترش الگوریتم های همگانی مبتنی بر تئوری تحمل پذیری خطای بایزانس انجام شده است؛ با این وجود، تمام این رویکرد ها مبتنی بر یک مدل امنیتی M-of-N هستند و مفهوم “تحمل پذیری خطای بایزانس” به خودی خود هنوز این سوال را ایجاب می کند که از کدام مجموعه باید نمونه بردارری شود. در بیشتر موارد، مجموعه ای که استفاده می شود، ذی نفعان هستند، بنابراین ما مثل الگوهای Neo-BFT که از زیرشاخه های هوشمندانه “اثبات سهام Proof of Stake” هستند، رفتار خواهیم کرد.

اثبات کار یک ویژگی خوب دارد که طراحی الگوریتم های موثر برای آن بسیار ساده تر است: شرکت در مجموعه اقتصادی نیاز به مصرف یک منبع خارجی برای سیستم دارد. این بدان معناست که وقتی کار یک نفر را در بلاکچین مشارکت می دهید، یک واکاواگر باید انتخاب کند که کدام یک از انشعاب ها را برای مشارکت بردارد (یا اینکه سعی در ایجاد انشعاب جدیدی دارد) و گزینه های مختلف انحصاری هستند. رای دادن مضاعف، از جمله رای دادن مضاعف آنجا که رای دوم سالها پس از رای اول ایجاد می شود سودی ندارد زیرا از شما می خواهد که قدرت واکاواگری تان را بین آرا مختلف تقسیم کنید. استراتژی غالب همیشه این است که قدرت واکاواگری تان را منحصرا روی انشعابی قرار دهید که احتمال می دهید برنده شوید.

با وجود اثبات سهام Proof of Stake، وضعیت متفاوت است. هرچند ورود به مجموعه اقتصادی ممکن است پرهزینه باشد (اگرچه آنطور که خواهیم دید همیشه اینجور نیست)، رای گیری ضرری ندارد. این بدان معنی است که الگوریتم های “اثبات سهام Proof of Stake ساده و خام” ، که در تلاشند خیلی ساده اثبات کار را با ساختن هر سکه به عنوان لوازم شبه معدن کاری با شانس ساخت حساب کاربری در هر ثانیه برای استفاده به عنوان امضای یک بلاکچین، که جریانی مهلک دارد اثبات کنند: اگر چندین انشعاب وجود داشته باشد، اساراتژی انتخابی اینست که همزمان به همه انشعابات رای داده شود. این هسته اصلی “هیچ چیز در گرو نیست” می باشد.

توجه کنید که اینجا استدلالی برای اینکه چرا امکان ندارد در یک محیط اثبات سهام Proof of Stake به یک انشعاب رای دهد، وجود دارد  : دلیلش نوع دوستی یا بشر دوستی نخستین است. نوع دوستی نخستین در اصل ترکیبی از نوع دوستی حقیقی (از سمت کاربران یا توسعه دهندگان نرم افزار) است که هم به عنوان نگرانی مستقیم درباره آسایش دیگران و شبکه بیان می شود و هم بازدارنده اخلاقی-روانشناختی در برابر انجام کارهای بد است (رای دادن مضاعف)، و همچنین نوع دیگری تحت عنوان نوع دوستی دروغین وجود دارد که دارندگان سکه ها تمایل به دیدن کاهش ارزش سکه هایشان ندارند.

متاسفانه نوع دوستی نخستین به طور انحصاری قابل اعتماد نیست، زیرا ارزش سکه ها ناشی از تمامیت و درستی یک کالای عمومی است و بنابراین قابل استفاده نیست. ( برای مثال، اگر 1000 ذی نفع وجود داشته باشد و هرکدام از فعالیت های آنها 1% شانس حضور محوری در حمله موفقیت آمیز را داشته باشند که ارزش سکه را به صفر می رساند، پس هر ذینفع رشوه ای در مقابل تنها 1% از منابع دریافت می کند.) در مورد توزیعی که معادل توده پیدایش اترتیوم است، بسته به اینکه چطور احتمال محوری بودن هر مخاطب را تخمین می زنید، مقدار مورد نیاز رشوه برابر 0.3% تا 6.6% از کل سهام  است (یا اگر حمله به ارزش آسیبی نزد، کمتر هم هست). با این حال، نوع دوستی نخستین هنوز هم مفهومی مهم است که طراحان الگوریتم باید به خاطر داشته باشند تا در صورت عملکرد مناسب از مزیت حداکثری بهره ببرند.

محدوده (برد) کوتاه و بلند

اگر توجهمان را روی انشعابات کوتاه برد متمرکز کنیم، انشعابات از توده ها کمتر هستند و حدود 3000 تا می باشند و در واقع راه خلی برای مشکل مورد نظر وجود ندارد: مشکل سپرده های امنیتی. کاربر برای اینکه واجد شرایط رای دادن به توده باشد باید یک سپرده امنیتی بگذارد و اگر کاربر در رای دادن به چندین انشعاب دچار مشکل شود، اثبات معامله را می توان در زنجیره اصلی قرار دارد و مجوز را پس گرفت. از این رو، رای دادن تنها به یک انشعاب مجددا به یک استراتژی غالب تبدیل می شود.

مجوعه دیگری از استراتژی ها که “تخفیف بازار شکن “2.0 نامیده می شود (برخلاف بازار شکن 1 که اثبات اصلی الگوریتم سهام مبتنی بر سپرده های امنیتی است) شامل جریمه کردن رای دهندگانی است که به انشعابات اشتباهی رای می دهند نه رای دهندگانی که رای مضاعف می دهند. این کار تحلیل ها را ساده تر می کند چون نیاز به انتخاب پیش فرض رای دهنده هایی که به توده رای می دهند را برای جلوگیری از راهبردهای احتمالی رای دادن مضاعف از بین می برد، اگر چه به این قیمت تمام می شود که اگر 2 جایگزین از توده در ارتفاع معین وجود داشته باشد، ممکن است کاربران تمایلی به ثبت نام هیچ چیز نداشته باشند. اگر بخواهیم در چنین شرایطی امکان ثبت نام را در اختیار کاربران قرار دهیم، می شود از قوانین امتیازدهی لگاریتمی استفاده کرد ( برای بررسی دقیق تر به اینجا مراجعه کنید) . به عنوان هدف این بحث، بازارشکن 1.0 و 2و0 دارای خصوصیات یکسانی هستند.

 

قسمت دوم این مقاله : چگونه آموختم که ذهنی ضعیف را دوست داشته باشم (2)

 

 

____________________________________________________________

در صورتی که داخل ایران هستید و قصد خرید آنلاین و اعتباری از سایت های خارجی و فروشگاه های آنلاین خارج از کشور ( از جمله فروشگاه های خارجی اینستاگرام ) را دارید ، میتوانید از خدمات سایت پی آسان در این زمینه استفاده کنید :