در سال 2014 نوشتیم که بیت‌کوین فراتر از یک پول و فراتر از یک پروتکل است. بیت‌کوین مدل و پلتفرمی برای سرمایه گذاری جمعی واقعی، به صورت توزیع شده و قابل نقدشوندگی است. حالا این مدل جدید محقق شده و پایه و اساس آن ایده‌ی appcoin یا توکن است یعنی یک دارایی دیجیتال کمیاب که تکنولوژی اصلی آن از بیت کوین الهام گرفته شده است. هر چند این بازار حباب زیادی دارد اما در زمان نوشتن این مقاله ارزش ترکیبی این بازار به ده‌ها میلیارد دلار می‌رسد. ممکن است این پروتکل‌ها در مقایسه با کمپانی‌های اینترنتی، منجر به ایجاد و جذب ارزش بسیار بیشتری شوند.

دیدگاه‌هایی در رابطه با توکن‌ ها

دیدگاه‌هایی در رابطه با توکن‌ ها

رشد نمایی توکن‌هایی غیر از بیت‌کوین، پیش از اصلاح قیمت‌ها؛ داده‌ها از وبسایت coinmarketcap.com/charts

در این مطلب مفاهیم مرتبط با توکن‌ها را توضیح می‌دهیم؛ این توضیحات را با بیان مفاهیم پایه برای افرادی که در این زمینه تازه کار هستند شروع می‌کنیم و بعد به سمت مفاهیم پیشرفته تر حرکت می‌کنیم.

مهم ترین نکته این است که توکن‌ها سهام نیستند و بیشتر شبیه به کلیدهای API فروشی هستند. با این وجود ممکن است در مقایسه با ابزارهای سنتی تامین مالی تکنولوژی در امریکا، از نظر نسبت “زمان به نقدشوندگی” 1000 برابر و از نظر تعداد خریداران 100 برابر بهبود ایجاد کنند. این شرایط می‌تواند منجر به باز شدن فضا برای تامین بودجه پروژه‌های جدیدی شود که قبلاً محدود به سرمایه گذاری خطرپذیر بودند از جمله پروتکل‌های اپن سورس و پروژه‌هایی با پتانسیل بازده 2 برابری و سریع.

بحث را با بررسی مفاهیم ابتدایی تر شروع می‌کنیم.

1. چهار سال تکمیل زیرساخت ارزهای دیجیتال زمینه را برای تولید توکن های جدید فراهم کرد

آخرین باری که عموم مردم اخبار زیادی را درباره ارزهای دیجیتال شنیدند، اواخر 2013 تا اوایل 2014 بود که قیمت بیت‌کوین به 1242 دلار رسید. از آن زمان به بعد چندین اتفاق رخ داد:

  • بیت‌کوین یک سقوط گسترده چند ساله را تجربه کرده و قیمت آن به 173 دلار و بعد دوباره به رکورد جدید 2800 دلار رسید.
  • ده‌ها اکسچینج در کشورهای مختلف ظهور کردند تا تبدیل ارزهای فیات همچون دلار و ین را به ارزهای دیجیتالی مثل بیت‌کوین و اتریوم تسهیل کنند.
  • موسسات مالی مهم شروع به بررسی تکنولوژی بلاک چین بیت‌کوین کردند تا برای کاربردهای خصوصی یا کنسرسیومی، “بلاک چین خصوصی” یا دفتر کل توزیع شده بسازند.
  • بلاک چین قابل برنامه نویسی اتریوم راه اندازی شد که توانست با بحران‌های مالی بزرگی مقابله کرده و پشتیبانی شرکت‌های مهمی را به دست آورد و در اوایل سال 2017 ارزش آن افزایش چشمگیری یافت.

در سال 2013 همچنان مشروعیت ارزهای دیجیتال مورد سوال بود و بسیاری مرگ آن را پیش بینی می‌کردند و عده زیادی هم بیت‌کوین را “شیطانی” می‌دانستند. این سرخط‌های خبری بالاخره باعث شدند که بیلبوردهایی از ساتوشی در داووس نصب شوند و مجله اکونومیست هم تکنولوژی بیت‌کوین را روی جلد خود قرار داد.

تا سال 2017 هر یک از ارزهای دیجیتال مهم یک اکسچینج (صرافی دیجیتال) داشتند و موسسات مالی بزرگ هم تیمی داشتند که روی تکنولوژی بلاک چین کار می‌کرد. تکمیل زیرساخت‌ها و پذیرش اجتماعی ارزهای دیجیتال زمینه را برای فاز بعدی فراهم کرد. این فاز، تامین سرمایه جمعی مبتنی بر اینترنت برای توکن‌های شبیه بیت‌کوین با کاربردهای جدید بود.

2. توکن ها از نظر بلاک چین و کدبیس متفاوت هستند

یک توکن، نوعی دارایی دیجیتال است که دو نفر می‌توانند از طریق اینترنت و بدون وجود یک شخص ثالث آن را با یکدیگر مبادله کنند. بیت‌کوین توکن اصلی بود که نقل و انتقالات و صدور آن در بلاک چین بیت‌کوین ثبت می‌شود. سایر توکن‌ها نیز نقل و انتقالات و تغییرات پولی را در بلاک چین‌های خودشان ثبت می‌کنند.

یکی از نکات مهم درباره این توکن‌ها این است که کدبیس توکن با دیتابیس بلاک چین آن تفاوت دارد. به عنوان مثال تصور کنید که زیرساخت بانکداری امریکا برای مدیریت دلار استرالیا تغییر کاربری داده شود؛ هر دوی این ارزها دلار هستند و منبع فرهنگی مشترکی دارند اما هر کدام از آنها یک پایه پولی متفاوت دارند. به همین ترتیب ممکن است دو توکن از کدبیسی (سیاست پولی) یکسان استفاده کنند اما دیتابیس بلاک چین آنها (اساس و پایه‌های پولی) متفاوت باشد.

موفقیت بیت‌کوین الهام بخش ایجاد انواع توکن‌ها شد:

  • توکن‌های مبتنی بر زنجیره‌های جدید و انشعاب کد بیت‌کوین: اینها اولین گروه از توکن‌ها بودند. برخی از این توکن‌ها مثل دوژکوین فقط پارامترهایی از کدبیس بیت کوین را تغییر داده بودند. برخی دیگر مثل زی‌کش و دش بر امکانات محافظت از حریم خصوصی تاکید داشتند؛ برخی هم مثل لایت کوین در ابتدا با تغییراتی ساده در کد بیت کوین شروع به کار کردند اما در نهایت قابلیت‌ها و امکانات جدید روی آنها تست و پیاده سازی شد. تمام این توکن‌ها بلاک چین خود را داشتند که از بلاک چین بیت کوین کاملاً جدا بود.
  • توکن‌های مبتنی بر زنجیره‌ها و کدهای جدید: مرحله بعد، ایجاد توکن‌هایی مبتنی بر کدبیس‌های کاملاً جدید بود که برجسته ترین مثال در این زمینه اتریوم است. اتریوم هم با الهام از بیت‌کوین ایجاد شد اما بلاک چین خود را داشت و از پایه به صورتی مهندسی شده بود که قابلیت برنامه نویسی بیشتری داشته باشد. هر چند این قابلیت منجر به افزایش سطح حمله شد اما از طرفی باعث شکل گیری امکانات و قابلیت‌های جدید نیز شد.
  • توکن‌های مبتنی بر زنجیره‌ها و کدهای منشعب شده: مهم ترین مثال در این زمینه اتریوم کلاسیک است که بر اساس هاردفورک بلاک چین اتریوم شکل گرفت (هاردفورکی که پس از بهره‌برداری از یک مشکل امنیتی جهت سوء استفاده از یک قرارداد هوشمند بزرگ انجام شد). شاید این بحث‌ها فنی و پیچیده به نظر برسند اما اتفاقی که رخ داد این بود که یک بحران باعث شد جامعه اتریوم به صورت 90/10 تقسیم شوند که هر یک سیاست‌های پولی متفاوتی را مد نظر داشت. به عنوان یک مثال از این شرایط در دنیای واقعی این طور تصور کنید که مخالفین کمک‌های سال 2008 در امریکا دلارهای مورد استفاده خودشان را به “دلار کلاسیک” تغییر داده و از یک بانک فدرال رزرو متفاوت استفاده کنند.
  • توکن‌های صادر شده بر اساس بلاک چین اتریوم: Golem و Gnosis نمونه‌هایی از این توکن‌ها هستند که همگی مبتنی بر توکن‌های ERC20 صادر شده روی بستر اتریوم هستند.

از نظر فنی راه اندازی توکن‌های کاملاً جدید روی کدبیس‌های جدید کار سختی است اما راه اندازی توکن جدید از طریق انشعاب بیت‌کوین یا توکن‌های ERC20 مبتنی بر اتریوم، ساده است.

نکته دوم اهمیت ویژه‌ای دارد چون اتریوم باعث شده صدور این توکن‌ها ساده تر شود. با این حال این راحتی ساختن توکن‌های مبتنی بر اتریوم به معنای بی استفاده بودن آنها نیست. بیشتر این توکن‌ها نوعی IOU عمومی هستند که برای بازخرید در یک زنجیره جدید یا مخصوص یکسری کالاهای دیجیتال دیگر در نظر گرفته می‌شوند.

3. خریداران توکن، کلید خصوصی را خریداری می‌کنند

توکن‌های جدیدی که تولید می‌شوند، اغلب از قبل ماین (استخراج) شده اند و از طریق رویدادهایی مثل راه اندازی توکن یا فروش جمعی (و یا هر دو) فروخته می‌شوند. در اینجا “از قبل ماین شدن” یعنی اختصاص مقداری از این توکن‌ها برای سازندگان توکن و نهادهای وابسته. “فروش جمعی” نوعی سرمایه گذاری جمعی به سبک کیک‌استارتر است که در آن کاربران اینترنت فرصت خرید توکن‌ها را پیدا می‌کنند.

اما با توجه به دیجیتال بودن توکن‌ها، خریداران در اصل چه چیزی را خریداری می‌کنند؟ آنچه که فروخته می‌شود، در واقع یک کلید خصوصی است که برای بیت‌کوین کلیدی مشابه کلید زیر است:

5Kb8kLf9zgWQnogidDA76MzPL6TsZZY36hWXMssSzNydYXYB9KF

و برای اتریوم نیز به این صورت است:

3a1076bf45ab87712ad64ccb3b10217737f7faacbf2872e88fdd9a537d8fe266

کلید خصوصی از جهاتی شبیه پسورد است؛ درست همانطور که پسورد خصوصی شما امکان دسترسی به ایمیل‌های ذخیره شده روی یک دیتابیس کلود متمرکز مثل جی‌میل را فراهم می‌کند، کلید خصوصی نیز امکان دسترسی به توکن‌های دیجیتال ذخیره شده روی دیتابیس یک بلاک چین خصوصی همچون اتریوم یا بیت‌کوین را فراهم می‌کند.

اما یک تفاوت بین این دو وجود دارد؛ بر خلاف پسورد امکان ریست کردن کلید خصوصی وجود ندارد؛ هر کسی که کلید خصوصی را داشته باشد مالکیت توکن‌ها را خواهد داشت و اگر به این کلید دسترسی نداشته باشید، دسترسی به توکن‌های خود را هم از دست داده اید.

4. توکن ها هم به نوعی معادل با کلیدهای API فروشی هستند

شاید بتوان گفت بهترین معادل توکن، کلید API فروشی است. به عنوان مثال وقتی با پرداخت دلار کلید API را از سیستم “وب‌سرویس‌های آمازون” خریداری می‌کنید، می‌توانید برای استفاده از بستر کلود آمازون از این کلید API استفاده کنید. خرید توکن هم به همین صورت است از این جهت که می‌توانید برای دریافت زمان رایانش از شبکه رایانشی غیرمتمرکز اتریوم، توکن اتر پرداخت کنید.

از یک جنبه دیگر هم توکن و کلید API شباهت دارند، اگر کسی به کلیدهای API آمازون شما دسترسی پیدا کند، می‌تواند از حساب آمازون شما استفاده کند. به همین ترتیب اگر کسی به کلیدهای خصوصی توکن‌های شما دسترسی پیدا کند می‌تواند ارزهای دیجیتال شما را تصاحب کند. اما بر خلاف کلیدهای API می‌توان توکن‌ها را بدون رضایت صادر کننده کلید API به حساب اشخاص دیگر انتقال داد.

پس این توکن‌ها ذاتاً مفید و کاربردی و قابل معامله هستند، در نتیجه یک قیمت دارند.

5. توکن ها یک مدل جدید برای کل حوزه تکنولوژی هستند نه فقط برای استارتاپ‌ها

از آنجایی که توکن‌ها قیمت دارند می‌توان آن‌ها را در هنگام ایجاد یک پروتکل جدید به صورت انبوه فروخت تا بودجه لازم برای توسعه پروژه تامین شود، به همان صورتی که استارتاپ‌ها از کیک‌استارتر جهت تامین بودجه‌ی مورد نیاز برای توسعه استفاده می‌کردند.

معمولاً این پول به صورت ارز دیجیتال دریافت شده و در اختیار سازمان صادر کننده توکن قرار می‌گیرد که ممکن است یک کمپانی سنتی باشد یا یک پروژه اپن سورس که از طریق یک بلاک چین تامین سرمایه می‌شود.

عرضه توکن می‌تواند جایگزینی ب/رای جذب سرمایه از طریق سهام باشد و می‌تواند راهی برای تامین بودجه زیرساخت‌های به اشتراک گذاری شده (مثل پروژه‌های اپن سورس) ایجاد کند که پیش از این امکان تامین بودجه برای آنها وجود نداشت. اما قبل از مشارکت در پروژه‌های راه اندازی توکن، این مطالب را مطالعه کرده و با یک وکیل مجرب مشورت کنید.

6. توکن ها، جایگزینی رقیق نشونده برای تامین مالی سنتی هستند

توکن‌ها سهام نیستند، چون کاربرد اتی دارند و به نوعی رقیق نشونده (non-dilutive)[1]محسوب می‌شوند. فروش توکن بیشتر شبیه فروش کلیدهای API به صورت کیک‌استارتر است تا سرمایه گذاری جمعی برای سهام.

اما وقتی آنها را به عنوان جایگزینی برای تامین مالی سنتی در نظر بگیریم، در مقایسه با روش‌های سنتیِ تامین بودجه استارتاپ منجر به افزایش صد برابری خریداران و بهبود هزار برابری نسبت “زمان به قابلیت نقد شوندگی” (سرعت نقد شوندگی) می‌شوند. این موضوع سه دلیل دارد: افزایش 30 برابری خریداران امریکایی، افزایش 20 الی 25 برابری خریداران بین المللی و بهبود هزار برابری نسبت زمان به قابلیت نقد شوندگی.

7. تمام امریکایی‌ها قادر به خرید توکن هستند (افزایش 30 برابری تعداد خریداران)

فروش توکن با فروش سهام تفاوت دارد، فروش سهام طبق قانون 1934 انجام می‌شود اما فروش توکن بیشتر شبیه فروش کلیدهای API است.

در امریکا امکان فروش سهام تنها به سرمایه گذاران تصدیق شده وجود دارد (3 درصد بزرگسالانی با ارزش خالص بیشتر از 1 میلیون دلار)، اما فروش کلید API فقط به این گروه از سرمایه گذاران باعث فلج شدن صنعت IT می‌شود. بنابراین اگر بتوان توکن‌ها را (مثل کلیدهای API) به کل جمعیت امریکا فروخت، تعداد خریداران آنها در مقایسه با فروش سهام به صورت سنتی 33 برابر افزایش پیدا می‌کند.

اما باید توجه داشت که ممکن است عده‌ای توکن صادر کرده و آن را راهی برای شریک شدن در سود کمپانی معرفی کنند. به عنوان مثال ممکن است صادر کننده‌ی توکن خریداران آن را در سود سهام کمپانی یا حق رای سهیم کند یا بخواهد درصد مالکیت کمپانی را بر اساس توکن تعیین کند. در چنین مواقعی درواقع ما با سهام توکنیزه شده روبرو هستیم که با نمونه‌های appcoin که پیش از این به آنها اشاره شد تفاوت دارند. از صدور سهام توکنیزه خودداری کنید مگر اینکه بخواهید توکن‌ها را محدود به سرمایه گذاران تایید شده طبق قوانین اوراق بهادار کنید. نکته مهم این است که آیا توکن مورد نظر یک آیتم دیجیتال قابل معامله و مفید همچون کلید API هست یا خیر.

8. امکان فروش توکن به صورت بین المللی و از طریق اینترنت وجود دارد (افزایش 20 الی 25 برابری تعداد خریداران)

عرضه توکن معمولاً یک اقدام بین المللی است که طی آن ارزهای دیجیتال از هر نقطه جهان دریافت می‌شوند. حساب‌های بانکی جدیدی که در عرض چند دقیقه هزاران تراکنش از سراسر دنیا به ارزش میلیون‌ها دلار دریافت می‌کنند ممکن است بلوکه شوند اما هزینه فروش توکن به صورت ارز دیجیتال دریافت می‌شود که همیشه برای کسب و کارها باز است. با توجه به این که جمعیت امریکا تنها 4 الی 5 درصد از جمعیت جهان را شامل می‌شود، امکان مشارکت شهروندان سایر کشورها باعث می‌شود تعداد خریداران بالقوه 20 الی 25 برابر افزایش پیاد کند.

9. قابلیت نقدشوندگی توکن بسیار بیشتر است (بهبود هزار برابری نسبت زمان به نقدشوندگی)

یک توکن به محض شروع فروش یک قیمت پیدا می‌کند و این قیمت در بازار شبانه روزی جهانی دائماً در حال نوسان است که با سهام کاملاً تفاوت دارد. ممکن است نقد شدن یک سهام 10 سال طول بکشد اما می‌توانید یک توکن را در عرض 10 دقیقه بفروشید – هر چند بنیانگذاران توکن می‌توانند (و باید) توکن‌ها را با مکانیزم رمزنگاری قفل کنند تا خریداران به دنبال معاملات کوتاه مدت نباشند.

چه قصد فروش توکن‌های خودتان را داشته باشید چه نه، نسبت بین 10 سال و 10 دقیقه یعنی افزایش سرعت 500 هزار برابری؛  هر چند به احتمال زیاد افزایش قیمت طی یک بازه زمانی 10 ساله بیشتر و پایدارتر است.

همین ویژگی به تنهایی باعث می‌شود توکن‌هایی که از نظر تکنیکی و قانونی بدون مشکل هستند، قدرت زیادی پیدا کنند چون در فرمول نرخ رشد ترکیبی سالیانه، نسبت زمان به نقدشوندگی به صورت معکوس در قسمت توانِ فرمول قرار می‌گیرد. نقدشوندگی سریع منجر به فراهم شدن امکان سرمایه گذاری مجدد روی توکن‌های جدید می‌شود که این موضوع نیز منجر به رشد سریع تر خواهد شد.

10. توکن ها به تمرکززدایی از فرایند تامین بودجه تکنولوژی کمک می‌کنند

با توجه به اینکه امکان عرضه توکن در هر کشوری وجود دارد، برای جذب سرمایه نیازی به نقل مکان به مناطقی مثل امریکا، سیلیکون ولی یا وال استریت وجود نخواهد داشت. به احتمال زیاد سیلیکون ولی همچنان در زمینه سرمایه‌های تکنولوژیکی پیشرو خواهد بود اما بر خلاف نسل‌های قبلی تکنولوژی برای موفقیت این نسل جدید نیازی به سفر فیزیکی به امریکا وجود نخواهد داشت.

11. توکن ها یک مدل کسب و کار جدید تشکیل می‌دهند

کمپانی‌های بزرگی مثل گوگل و فیسبوک محصولات رایگانی عرضه می‌کنند که ارزش فوق العاده زیادی دارند. با این وجود بسیاری از اوقات این کمپانی‌ها به دلیل کسب درآمدهایی میلیاردی مورد انتقاد قرار می‌گیرند در حالیکه اولین گروه‌ کاربران آنها سرویس رایگان دریافت می‌کنند.

اما مدل عرضه توکن راهکاری برای کمپانی‌های حوزه تکنولوژی (و کل پروژه‌های اپن سورس) فراهم می‌کند تا بتوانند ثروت و کاربران خود را افزایش دهند. این مدل کسب کار “بهتر از مدل رایگان” است و در آن کاربرانی که جزء اولین پذیرندگان هستند می‌توانند درآمد کسب کنند. Kik اولین مثال از این موضوع است و انتظار می‌رود در آینده شاهد موارد بیشتری از آن باشیم.

12. خریداران توکن برای سرمایه گذاران شبیه بلاگرها برای خبرنگاران هستند

همانطور که اینترنت موانع بین خبرنگاران حرفه‌ای و بلاگرها و کاربران توییتر را از بین برد، توکن‌ها هم می‌توانند موانع بین خریداران توکن و سرمایه گذاران حرفه‌ای را از بین ببرند.

این شرایط چندین پیامد خواهد داشت:

  • اینترنت این امکان را برای همه فراهم کرد تا تبدیل به یک خبرنگار آماتور شوند. حالا میلیون‌ها نفر می‌توانند سرمایه گذارانی آماتور باشند.
  • همچون حوزه خبرنگاری برخی از این سرمایه گذاران آماتور عملکرد فوق العاده خوبی خواهند داشت و می‌توانند از سوابق خرید توکن خودشان برای ورود به عرصه سرمایه گذاری حرفه‌ای استفاده کنند.
  • درست همانطور که در حال حاضر هر خبرنگار حرفه‌ای باید از توییتر استفاده کند، بالاخره شاهد خواهیم بود که تمام سرمایه گذاران با هر حجم سرمایه‌ای به فرایند خرید توکن وارد می‌شوند.
  • ابزارهای جدیدی شبیه توییتر و وبلاگ شکل خواهند گرفت که خرید، استفاده، فروش و صحبت کردن درباره توکن با دیگران را آسان تر می‌کنند.

هنوز برای این پدیده یک اصطلاح مشخص تعریف نشده اما ممکن است در آینده مثل “شبکه‌های اجتماعی”، “شبکه‌های تجاری” داشته باشیم.

13. توکن ها در نهایت منجر به تقدم تکنولوژیست‌ها بر مدیران سنتی خواهند شد

از زمان ظهور بیل گیتس در اواخر دهه 70 میلادی یک گرایش نسبت به استخدام مدیران اجرایی با اطلاعات تکنولوژیکی شکل گرفته است. این گرایش با شروع پروژه‌های فروش توکن افزایش یافت زیرا حتی افرادی که بیشتر به علم کامپیوتر خالص تمایل دارند هم ممکن است پروتکل‌هایی ارزشمند ابداع و بنیانگذاری کنند. خیلی از بنیانگذاران توکن‌های موفق مجموعه مهارت‌هایی دارند که بیشتر شبیه مهارت‌های برنامه نویسان اپن سورس است تا مدیران سنتی.

14. توکن ها امکان تعیین مالکیت فوری بدون واسط را فراهم می‌کنند

از آنجایی که خریداران توکن برای دستیابی به مالکیت آنها فقط نیاز به کلید خصوصی دارند، این شرایط باعث تغییر تعریف ما از حقوق مالکیتی می‌شود. در رابطه با توکن‌ها حکم نهایی درباره اینکه چه کسی مالک چه چیزی است، توسط دادگاه ملی صادر نمی‌شود بلکه توسط یک بلاک چین بین المللی مشخص می‌شود. هر چند هنوز جای کار زیادی در این زمینه وجود دارد، اما به مرور زمان بلاک چین سیستم عرضه‌ی “حکم قانون به صورت سرویس” را به عنوان مکمل بین المللی و قابل برنامه نویسی “دادگاه Delaware Chancery Court” عرضه خواهد کرد.

15. می‌توان از طریق فروش اطلاعات لاگین، توکن ها را به هر کمپانی تکنولوژیکی تعمیم داد

آیا می‌توان مدل توکن را فراتر از پروتکل‌های خالصی مثل بیت‌کوین، اتریوم یا زی‌کش توسعه داد؟ ممکن است در آینده از توکن به عنوان بلیط – برای دسترسی به اطلاعات لاگین، خرید محصول یا استفاده از خودرو – استفاده شود. یا می‌توان مثلاً از آنها به عنوان پاداش برای نویسندگانی که در شبکه‌های اجتماعی فعالیت‌های مفید انجام می‌دهند استفاده کرد. در نهایت می‌توان توکن‌ها را به سخت‌افزار هم توسعه داد: به عنوان مثال خرید بلیط استفاده از Tesla Model 3 یا فروش این بلیط به دیگران، از طریق مبادله توکن انجام می‌شود. اما برای گسترش و تعمیم این مدل اول از همه نیاز به توسعه پروتکل‌هایی خاص وجود دارد.

نتیجه گیری

حوزه توکن یک حوزه کاملاً تازه تاسیس است و ممکن است حتی در عرض چند هفته تغییرات چشمگیری در آن ایجاد شود. برای استفاده از قابلیت‌های توکن‌ها باید سایت‌ها و ابزارهای مفید را بررسی کنیم مثل سایت Coinlist، ابزارهای مدیریت پورتفولیو مثل Prism، اکسچینج‌هایی مثل GDAX و سایر زیرساخت‌های فنی و قانونی مرتبط با این حوزه.

اما باید قبول کرد که امروزه شرایط تغییر کرده و توکن‌ها نسبت به سهام سنتی بهبودی هزار برابری در سرعت نقدشوندگی ایجاد کرده اند.

[1]  سهامی که حقوق محافظتی دارند، به طوری که اگر سهام موجود در دست سهامداران افزایش پیدا کند، موقعیت‌های سهامداران پیشین محافظت می‌شوند و درصد مالکیت آنها در شرکت همچنان ثابت می‌ماند. سهامی هستند که یک دور تامین مالی باعث ترقیق آنها و سهامداران نمی‌شود.

 

 

____________________________________________________________

در صورتی که داخل ایران هستید و قصد خرید آنلاین و اعتباری از سایت های خارجی و فروشگاه های آنلاین خارج از کشور ( از جمله فروشگاه های خارجی اینستاگرام ) را دارید ، میتوانید از خدمات سایت پی آسان در این زمینه استفاده کنید :