۸۸۷۰۰۲۱۵ info@payasan.com
Select Page

اگر می خواهید از طرفداران رمزنگاری یا بلاکچین بپرسید که مهمترین مزیت اصلی این فناوری چیست، پیش بینی می شود که احتمالا یک جواب به شما بدهند: نیاری به اعتماد کردن ندارد. برخلاف سیستم های مرسوم و سنتی (مالی یا غیره) که نیاز دارید به یک نهاد خاص اعتماد کنید تا به وسیله بانک اطلاعاتی از  اینکه چه کسی چه مقدار بودجه دارد، چه کسی دستگاه متصل به اینترنت دارد یا وضعیت یک قرارداد ویژه مالی چیست، مطلع باشند، بلاکچین این امکان را به شما می دهد تا سیستمی داشته باشید که بدون لزوم اعتماد به شخص دیگر، پاسخ سوالات را پیگیری کند. (حداقل در تئوری) . کسی که از فناوری بلاکچین استفاده می کند، بیشتر از اینکه مورد هجوم هر حزب دلخواهی قرار بگیرد می تواند از این موضوع اطمینان حاصل کند که وضعیت هویت، بودجه یا مالکیت دستگاهشان بطور ایمن و حفظ شده در یک دفتر فوق العاده ایمن توسط Math™ پشتیبانی می شود. در مقابلش اگرچه یک نقد معقول مانند بات کوین (هدف قرینه)  وجود دارد در برخی دادگاه ها شنیده می شود: این” مشکل اعتماد” چیست که مردم اینقدر نگرانش هستند؟ به طرز عجیبی، برخلاف قلمرو رمزنگاری جایی که به نظر می رسد تراکنش ها به طور روزانه با میلیون ها دلار بودجه از بودجه مشتریان ناپدید می شوند، گاهی اوقات مشخص میشد که سالها در حال ورشکستگی بودند. کسب و کارهای دنیای واقعی هیچ یک از این مشکلات را ندارند.

( قسمت اول این مقاله : رمزنگاری یا بلاکچین : مشکل اعتماد (1) )

___________________

قسمت دوم :

رمزنگاری یا بلاکچین : اعتماد به بقیه ما

مورد دوم غیرمتمرکز، جزئی تر است. در اینجا ما به جای تمرکز بر بی اعتمادی، در مانعی که برای تبدیل شدن به محیطی قابل اعتماد وجود دارد تمرکز می کنیم. مطمئنا شرکت های میلیارد دلاری می توانند محیطی قابل اعتماد باشند و با چند استثنا که بعدتر در موردشان بحث خواهیم کرد، واقعا این موردی است که در آن بسیار خوب هستند. هرچند، قابلیت آنها برای انجام این کار هزینه بالایی دارد. اگرچه این واقعیت که بسیاری از بازگانی های بیت کوین توانسته اند با بودجه مشتریانشان فرار کنند، ضربه ای بر اقتصاد غیرمتمرکز تلقی می شود، اما حقیقت متفاوت است: این ضربه ای بر اقتصاد با سرمایه اجتماعی پایین است. این نشان می دهد که اعتماد بالایی که امروزه نهادهای اصلی از آن برخوردارند، چیزی نیست که به سادگی ساخته شده باشد چون افراد قدرتمند خیلی خوشایند هستند و فناوری های بیهوده کمتر خوشایندند؛ در عوض، این نتیجه قرن ها سرمایه اجتماعی است که طی فرایندی بوجود آمده که چندین دهه به طول می انجامد و تریلیون ها دلار سرمایه می خواهد. اغلب اوقات، موسسات فقط خیلی خوب بازی می کنند چون توسط دولت ها تنظیم می شوند و خود این مقررات هم بدون هزینه های ثانویه زیاد نیست. بدون ایجاد سرمایه اجتماعی، به سادگی این موارد را داریم:

رمزنگاری یا بلاکچین : مشکل اعتماد

مبادا فکر کنید این حوادث یکی از ویژگی های منحصر به فرد “رمزنگاری” هستند، در دنیای حقیقی ما این مورد را هم داریم:

رمزنگاری یا بلاکچین : مشکل اعتماد

 

 

براساس این دیدگاه، وعده اصلی فناوری غیرمتمرکز، این نیست که سیستم هایی بسازید که حتی از نهاد های بزرگ فعلی هم قابل اعتماد تر باشند؛ اگر بخواهیم به آمار پایه در دنیای توسعه یافته نگاه کنیم، می توان فهمید که بسیاری از این سیستم ها، خیلی منطقی می توانند به عنوان “به اندازه کافی قابل اعتماد” بیان شوند، به این ترتیب که نرخ سالانه عدم موفقیت آنها در حدی پایین است که دیگر عوامل در انتخاب الگوها برای استفاده، غالب هستند. در عوض، وعده اصلی فناوری غیرمتمرکز اینست که میانبری ارائه دهد تا توسعه دهندگان آینده برنامه، بتوانند سریعتر به آن برسند:

 

رمزنگاری یا بلاکچین : مشکل اعتماد

 

امنیت

سیستم های M-of-N کنونی

سیستم های متمرکز جهان توسعه یافته

سرمایه گذاری

به طور مرسوم، ایجاد سرویسی که اطلاعات مهم و حیاتی مشتریان را نگهداری کند یا تعداد مشتریان زیادی داشته باشد، مستلزم اعتماد بالایی است و قاعدتا تلاش بسیار زیادی می طلبد، بعضی از آنها شامل رعایت قوانین و مقررات می شود، یا متقاعد کردن شریک مقرر برای واگذاری برندش به شما، یا خریدن کت و شلوار هایی گران قیمت و اجاره فضایی اداری مجازی در قلب نیویورک و توکیو است و یا خیلی ساده یک شرکت مستقر بوده و ده ها سال خدمات خوبی به مشتریان ارائه می دهندو اگر می خواهید میلیون هت نفر به شما سپرده شوند، خب باید میلیون ها دلار خرج کنید.

هرچند با استفاده از فناوری بلاکچین دقیقا عکس این مورد پیش می آید. یک چند سیگناله ی 5 از 8 از افرادی که به طور تصادفی از سراسر دنیا انتخاب شده اند تشکیل شده احتمال شکتی کمتر از همه موسسات به جز موسسات بزرگ و با یک میلیونیوم هزینه دارد. برنامه های مبتنی بر بلاکچین با سیستمی که قدرتش در حد کاربران است، این امکان را در اختیار توسعه دهندگان قرار می دهند تا ثابت کنند که قابل اعتماد هستند.  اگر گروه بزرگی از دانشگاهیان 20 تا 25 ساله که ترک تحصیل کرده اند اعلام به شروع بیزینسی جدید می کردند، و از مردم می خواستند که میلیون ها دلار سپرده بانکی در اختیار آنها بگذارند، احتمالا با شک و تردید به درست بودن ماجرا مواجه می شوند. از طرف دیگر، با استفاده از فناوری بلاکچین، می توانند Augur را به عنوان یک برنامه غیرمتمرکز منتشر کنند و می توانند به تمام دنیا اطمینان دهند که احتمال به سرقت رفتن بودجه افراد به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است. خصوصا فکر کنید که اگر این گروه خاص از مردم در هند، افغانستان یا هک و نیجریه مستقر باشند چه می شود. اگر آنها یک برنامه غیرمتمرکز نداشتند، به احتمال زیاد نمی توانستند اعتماد کسی را جلب کنند. حتی در جهان توسعه یافته، هرچه کمتر تلاش کنید که کاربران را متقاعد کنید که قابل اعتماد هستید، بیشتر می توانید برروی ساخت محصول واقعی تان کار کنید.

 

گریز دقیق

سرانجام ما می توانیم به شرکت های بزرگ بازگردیم. این یک حقیقت است که در عصر مدرن ما، شرکت های بزرگ به طور پیش رونده ای در حال از دست دادن اعتبار و اعتماد هستند، تنظیم کننده ها و مردم روز به روز در حال بی اعتماد شدن به آنها هستند و حتی خودشان هم اعتمادشان را نسبت به یکدیگر از دست می دهند. اما حداقل بدیهی است که نمی خواهند در جهان توسعه یافته تعادل مردم را به صفر برسانند یا نمی خواهند باعث از کار افتادن دستگاه هایشان شوند. بنابراین اگر با نسبت به این ابرقدرت ها بی اعتماد باشیم، می ترسیم که چه کاری انجام دهند؟ همانطور که در بالا بحث شد، اعتماد، یک بولن یا مقیاس نیست بلکه یک الگوی رفتاری پیش بینی شده از شخصی دیگر است. بنابراین، حالت های احتمالی اختلال در مدل ما چیست؟ همانطور که در قسمت قبلی این مجموعه بیان شد، جواب از مفهوم خدمات لایه پایه به دست می آید. انواع خاصی از خدمات هستند که این ویژپی ها را دارند (1) به وابستگی دیگر خدمات پایان می دهند (2) هزینه های سوئیچینگ بالایی دارند (3) تاثیرات نت بالایی دارند و در این موارد، اگر یک شرکت خصوصی که دارای سرویسی متمرکز است انحصار ایجاد کند، آزادی و گسترش زیادی بر آنچه می توانند در جهت مراقبت از منافعشان و ایجاد جایگاهی دائمی در مرکز جامعه انجام دهند، داشته باشند که با هزینه شخصی دیگر است. آخرین اتفاقی که خطر را نشان می دهد، هفته پیش رخ داد. هنگامی که توئیتر سرویس پخش ویدئو Meerkat را از API شبکه اجتماعی اش حذف کرد. جرم Meerkat این بود که به کاربران اجازه می داد خیلی راحت به اتصالات اجتماعی توئیتر وارد شوند.

وقتی یک سرویس انحصاری شود، انگیزه ای برای حفظ آن انحصار دارد. خواه این کار مستلزم مختل کردن بقای شرکت هایی باشد که سعی دارند این سکو را به روش رقبایشان بسازند یا دسترسی به داده های داخل سیستمی کاربران را محدود کند یا ورود به آن را آسان ولی جابجایی اش را دشوار کند، فرصت های زیادی برای این وجود دارد که خیلی نرم و آهسته آزادی عمل کاربران را محدود کنند. و ما به شرکت هایی که اینطور عمل نکنند، اعتماد زیادی نمی کنیم. از طرف دیگر، ایجاد زیرساخت های بلاکچین راهی برای توسعه دهنده برنامه است تا متعهد شود برای همیشه تکان دهنده نباشد.

و…. تنبلی.

در برخی موارد، نگرانی دیگری نیز وجود دارد: اگر یک سر.یس خاص از کار بیفتد، چه می شود؟ مثال استاندارد اینجا، تجسم های مختلف سرویس “به من یاد آوری کن” است، که می توانید از آن بخواهید تا در زمان های خاص آینده برایتان پیام بفرستد، شاید در یک هفته، شاید در یک ماه و شاید هم در 25 سال. در مورد 25 ساله (و حتی در مورد 5 ساله)، هرچند تمام خدمات موجود این نوع در حال حاضر بی فایده هستند: هیچ تضمینی وجود ندارد که شرکت خدماتش را به مدت 5 سال که خیلی کمتر از 25 سال است ادامه دهد. بنظر نمی رسد که عدم اعتماد مردم از روی بی فکری باشد، برای از دست دادن کاربران نیازی نیست که بدرفتاری کنند همین که تنبل باشند کافی است. این یکی از مشکلات جدی اینترنت است که 49% از گرونده های دادگاهی دیگر در دسترس نیستند زیرا سرور ها روی صفحاتی قرار دارند که دیگر آنلاین نیستند و بدین منظور پروژه هایی مثل IPFS در تلاش هستند تا از طریق یک شبکه ذخیره سازی محتوای غیرمتمرکز سیاسی مشکل را بر طرف کنند: به جای مراجعه کردن به یک فایل با نام موجودی که آن را کنترل می کند، (که اساسا آدرسی مثل “https://blog.ethereum.org/2015/04/13/visions-part-1-the-value-of-blockchain-technology/” این کار را می کند) ما از طریق ش به فایل می رویم و هنگامی که کاربر فایل را درخواست می کند، هر گرهی در شبکه می تواند آن را ارائه دهد- به قول خود پروژه، “شبکه دائمی” ایجاد می شود. بلاکچین ها شبکه هایی دائمی برای بدافزار ها هستند. این امر به وِزه در فضای اینترنتی حائز اهمیت می باشد؛ در گزارش اخیری از IBM، یکی از نگرانی های اصلی آنها در مورد انتخاب پیش فرض اینترنت زیرساخت موارد، یا “ابر” متمرکز ، به شرح زیر است:

درحالیکه بسیاری از شرکت ها به سرعت وارد بازار دستگاه های هوشمند و متصل شده اند، هنوز متوجه نشده اند که خارج شدن از آن بسیار سخت است. در حالیکه مشتریان هر 18 تا 36 ماه گوشی های همراه و رایانه هایشان را جایگزین می کنند، انتظار می رود که قفل های درب، لامپ های LED و سایر زیرساخت های اساسی تا سال ها و حتی ده ها سال بدون نیاز به تعویض کار کنند….در دنیای IoT، هزینه به روز رسانی ها و رفع مشکل محصولات مدتی طولانی است که منسوخ و قطع شده چون ده ها سال روی ترازنامه شرکت ها سنگینی می کرد و شاید حتی خیلی فراتر از منسوخ شده باشد. از دیدگاه تولید کننده، نگهداری سرور ها برای سرو کار داشتن با محصولات منسوخ کاری هزینه بر و طاقت فرساست. از دیدگاه مصرف کننده، همیشه این نگرانی ناخوشایند وجود دارد که : اگر مصرف کننده خیلی راحت از زیربار این مسئولیت شانه خالی کند بو بدون هیچ زحمتی در جهت حفط این پیوستگی و اتصال ناپدید شود، چه می شود؟ به نظر می رسد که داشتن دستگاه های کاملا اتومات که از طریق زیرساخت های بلاکچین برخودشان مدیریت می کنند، راه حل مناسبی است.

بلاکچین : نتیجه گیری

اعتماد امری پیچیده است. همه ما می خواهیم که حداقل تا حدی بتوانیم بدون نیاز به اعتماد زندگی کنیم و اطمینان داشته باشیم که بدون رفتار های بد از سمت دیگران به هدفمان می رسیم ، درست مثل کشاورزی که دوست دارد بدون نگرانی از نورخورشید و آب و هوا، محصولش را برداشت کند. اما اقتصاد نیاز به همکاری دارد و همکاری می طلبد که با مردم سروکلر داشته باشید. با این وجود، نرسیدن به هدف نهایی به این معنی نیست که مسیر بیهوده است، بلکه ما باید مدلمان هرچه که هست همیشه بپرسیم و بررسی کنیم که چگونه می توان احتمال شکست سیستم را کاهش داد. تمرکززدایی به روشی که در اینجا شرح داد ه شده در دنیای واقعی مرسوم نیست زیرا هزینه های انتشارش زیاد است و توافق همگانی سخت می باشد: قاعدتا شما نمی خواهید برای گرفتن گذرنامه تان به 5 یا 8 دفتر دولتی بروید ان هم سازمان هایی که هر تصمیمی در انها توسط هیئت اجرایی بزرگ اتخاذ می شود و در اینصورت راندمان کاری بسیار پایین می آید. در سرزمین رمزنگاری، ما از پیشرفت سریع چهل ساله سخت افزار های رایانه ای کم هزینه که قادر به اجرای میلیاردها چرخه پردازش در هرثانیه در سیلیکون هستند بهره می بریم، و بنابراین منطقی است به فرضیه برسیم که معاملات بهینه باید متفاوت انجام شوند. این به نوعی شرط نهایی صنعت نرم افزاری غیمتمرکز است، حالا باید جلوتر رفته و ببینیم که چقدر می توانیم آن را به کار بگیریم.

 

 

____________________________________________________________

در صورتی که داخل ایران هستید و قصد خرید آنلاین و اعتباری از سایت های خارجی و فروشگاه های آنلاین خارج از کشور ( از جمله فروشگاه های خارجی اینستاگرام ) را دارید ، میتوانید از خدمات سایت پی آسان در این زمینه استفاده کنید :